In Memoriam

CHRISTA

Hier links Christa en rechts Hasco als puppy.

Het verhaal van Amanda-Christa van Klein Groenendeal.

Christa was onze eerste hond. Zij kwam bij ons als oudere hond omdat zij waar ze op dat moment zat weg moest. Dat verhaal begint zo. Wij deden een opleiding als gastgezin voor een SOHO hond (nu Stichting Hulphond  www.hulphond.nl), hulphonden voor minder validen, maar omdat ik bij de bakker kwam te werken en daar je geen hond mag hebben, ging een hond opleiden door ons voor de SOHO niet door. De puppytrainster daar is ook gedragtherapeute en die wist wel een hond voor ons omdat we eigenlijk wel heel graag een hond wilde hebben. Om een lang verhaal kort te maken, wij zijn wezen kijken naar de hond en waren meteen verkocht en hebben haar dan ook gelijk mee naar huis genomen. We kregen een aan elkaar geknoopte riem en halsband mee een dekentje waar ze altijd op lag. We wilden haar op de achterbank van de auto meenemen, maar groot als zij was, ging ze liggen tussen de voorstoel en de passagiersbank in, waar wij met onze voeten zitten!!! Eenmaal thuis zijn wij achter nog veel meer dingen gekomen, waar ze bang voor was of bang gemaakt voor was, bv een stofzuiger, overgaan van de telefoon en nog wat dingen. Buiten zijn.... dat was voor haar een openbaring, ze kende alleen buiten zijn om haar behoefte te gaan doen, nu kon ze buiten zijn gewoon om lekker buiten te zijn! Christa was een enorme fijne hond en is echt een pleegmoeder voor Hasco geweest, die we na enkele maanden erbij hebben genomen (via de rasvereniging naar een fokker). Helaas hebben wij Christa maar een jaar mogen hebben, zijn werd zeer ernstig ziek, darmkanker en op het laatste hebben we haar in coma naar de dierenarts gebracht om haar in alle rust in te laten slapen. We hebben haar gecremeerd en staat thuis in een mooie urn.. En wat hebben we een verdriet gehad dat ze er niet meer was...... Iets wat ik nooit zal vergeten is de dag waarop haar oude bazinnetje kwam kijken hoe het met haar was (en een bot voor haar meebracht),  is dat ze in "haar" stoel lag toen zij binnenkwam, ze zag haar oude bazin en is blijven liggen met haar hoofd de andere kant opgedraaid, het bot wilde ze ook niet aannemen terwijl botten kauwen alles voor haar was... Dat zegt genoeg ....

XEGOYA

Het verhaal van Xegoya.

Xegoya is op latere leeftijd bij ons komen wonen omdat ze bij de fokker eigenlijk weg moest omdat zij onderste van de roedel was en altijd de dupe was. Wij hebben haar bijna 7 jaar in ons midden mogen hebben en heel veel plezier met haar gehad. Af en toe was ze een echt 'teefje'. Spelen deed ze niet maar als we gingen zwemmen lag ze als ze de kans er voor had de hele tijd in het water, dummy's halen. Zo gauw dat ze die had zwom ze terug naar de kant en als ze dan grond onder de poten voelde liet ze hem los en dan pakte Hasco hem en bracht die naar je op de kant. Xegoya, was de moeder van Hasco.   

Hasco -Patouche van 't Roemah Andijng.  

27 oktober 2006.

Op vrijdag 27 oktober hebben we Hasco in moeten laten slapen. hij was 12 jaar oud.

Geboren op 2 maart 1994. Bij kennel van 't Roemah Andjing. 

 

 

foto's Hasco

Home